Μια ελληνική κατασκευαστική εταιρεία και δύο συνεπενδυτές συμφώνησαν να αγοράσουν ένα πολυϊδιόκτητο κτίριο για ανάπλαση — μέσα από μια κοινοπρακτική εταιρεία που δεν υπήρχε ακόμα, πάνω σε έναν στόχο με βάρη δεκαετιών, λίγες μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας.
Τρία μέρη συμφώνησαν να αγοράσουν από κοινού ένα μικρό κτίριο μικτής συνιδιοκτησίας για ανάπλαση, σε τιμή της τάξης των €2–3 εκατ. Η συναλλαγή έπρεπε να κλείσει μέσα από μια ολοκαίνουργια κοινοπρακτική εταιρεία που δεν υπήρχε όταν δόθηκε η προκαταβολή, και η ίδια η προκαταβολή έπρεπε να μεταφερθεί στη νέα εταιρεία χωρίς να χάσει τη θέση της στη συναλλαγή.
Ο τίτλος ήταν το βαθύτερο πρόβλημα: ένας σωρός από προσημειώσεις, αναγκαστικές κατασχέσεις και υποθήκες δεκαετιών — μερικές από την εποχή της δραχμής — που έπρεπε όλες να χαρτογραφηθούν και να εξαλειφθούν έναντι του τιμήματος κατά το κλείσιμο. Και η προθεσμία του προσυμφώνου ήταν μέρες μακριά.
Τρέξαμε παράλληλα το εταιρικό, το χρηματοδοτικό και το συμβατικό σκέλος: συστήσαμε την εταιρεία με μετοχική σύνθεση 70/15/15, σχεδιάσαμε πώς η καταβληθείσα προκαταβολή γίνεται εισφερόμενο δικαίωμα με έκθεση ορκωτού ελεγκτή, και δομήσαμε ομολογιακό δάνειο ενός πιστωτή για να περάσει καθαρά όλη η χρηματοδότηση των επενδυτών.
Η συναλλαγή δομήθηκε για ένα καθαρό κλείσιμο με έναν πιστωτή και με τα ιστορικά βάρη να εξοφλούνται από το τίμημα — η σύσταση της εταιρείας, η μηχανική της χρηματοδότησης και το συμβόλαιο έφτασαν μαζί στη γραμμή, μέσα στην προθεσμία.
Ετοιμάστηκε έγγραφη συναίνεση για την κοινή εκπροσώπηση (άρση σύγκρουσης συμφερόντων) και το συμβόλαιο ετοιμάστηκε για υπογραφή.
Κάθε μήνυμα διαβάζεται προσωπικά. Θα έχετε απάντηση μέσα σε δύο εργάσιμες ημέρες.
Ξεκινήστε μια κουβέντα →